شعری از هوشنگ ابتهاج

من برنخيزم از سر راه وفای تو
از هستی‌ام اگرچه برانگيختند، گرد

روزی که جان فدا کنمت، باورت شود
دردا که جز به مرگ، نسنجند قدر مرد

حیف که این موسیقی زیبا و شعر دل انگیز را با این گل های زشت رز و محمدی( دانمارکی سابق) همراه کردند.